Çocuk Merkezli
Oyun Terapisi
Çocuk merkezli oyun terapisi, oyun terapisi türleri içerisinde yönlendirici olmayan oyun terapisi kategorisi içerisinde yer almaktadır. Oyun terapisi yönlendirici şekilde yapıldığında, terapist çocuğu yönlendirme ve çocuğun davranışlarını yorumlama sorumluluğunu taşır. Ancak yönlendirici olmayan oyun terapisinde ise bu sorumluluk terapistten çocuğa geçer; çocuk yön verme sorumluluğunu alır.
Çocuk merkezli oyun terapisi, yaşamlarında çocuklarla iletişim kuranlar için kapsayıcı bir yaklaşımdır; öyle ki sadece oyun odasında oyun terapisti rolüne girmekten öte hayatı yaşayış biçimini, tutum ve davranışlarıyla çocuklarla ilişkisine yansıtan bir felsefe olduğu söylenebilir.
Axline (2020) yönlendirici olmayan terapi oturumlarının hepsinde geçerli ve yol gösterici olan temel ilkeleri tanımlamıştır. Bu ilkelerin işe yaraması için terapist tarafından içten ve tutarlı bir şekilde ve akıllıca takip etmesi gerekir.
İlkeler ise şu şekildedir:
- Terapötik ittifakın çocuk terapist arasında kurulabilmesi için sıcak ve dost canlısı bir ilişki geliştirilmelidir.
- Çocuk terapist tarafından olduğu haliyle tam olarak kabul edilmelidir.
- Çocukla kurulan ilişkide terapist izin verici bir tutumda olur ve bu çocuğun duygularını ifade etmede özgür hissetmesini sağlar.
- Çocuğun duyguları terapist tarafından dikkatli bir şekilde fark edilir ve çocuğun davranışlarına dair içgörü kazanması adına duygular yansıtılır.
- Çocuk kendi sorunlarını çözebilme konusunda bir potansiyele sahiptir. Terapist bu bilinçle hareket eder, seçim yapma ve değişimi başlatma konusunda sorumluluk çocuğa aittir.
- Çocuk oyunu, davranışlarını, konuşmalarını kendisi yönlendirir. Terapist çocuğun açtığı yolda, ona eşlik ederek ilerler.
- Terapist, terapi sürecini hızlandırmaya çalışmaz. Bu süreç yavaştır ve terapist bunun farkındadır.
- Terapist çocuğu dış dünyaya bağlamak için ve ilişkideki sorumluluğunu fark etmesi için sınırlar koyar.
